Spłyneły smutki

Spłyneły smutki szare i mgliste
na życie moje cierniem usłane.
Na moją młodość bez miłości
i łza się w oku zakręciła ,
bo wszak nie będę wiecznie żyła.

Jestem już stara i nieco drżąca ,
już mnie kosa trzonkiem trąca.
Życia niewiele tak pozostało,
a szczęścia było w nim tak mało,
zbyt mało.

Julia Starowicz.k,NDg5NzU2ODUsNDY2NDgwNjk=,f,772x0

zbyt mało

wspominam minione chwile
wspominam to co się stało
byliśmy tacy szczęśliwi
lecz czasu było zbyt mało

wspominam te noce gorące
rozmowy o poranku
te wszystkie szczęśliwe chwile
w ramionach twoich kochanku

wspominam to co już było
i to co pozostało
miłości było aż tyle
lecz czasu było zbyt mało

zbyt mało czasu na wszystko
na to co stać się jeszcze miało
nawet na pożegnanie
czasu już nie pozoatało

Julia Starowiczdeseo8

kochałam ja ciebie !

uczyniłeś wiele bólu duszy mojej
kochany mój tym milczeniem swoim
karę okrutnie srogą za miłość wymierzyłeś
ustom milczeć kazałeś w drogę wyruszyłeś

kochałam ja ciebie sercem duszą całą
ty je porzuciłeś – czyż to jest zbyt mało ?
zostawiłeś mnie samą z sercem wykrwawionym
w koronę z cierni przyozdobionym

wybaczam ja tobie z głębi samej duszy
choć serce moje krwawi miłość się nie kruszy !

Julia Starowicz

Dary losu

wszyscy o tym dobrze wiecie świat otworem stoi przed nami przecie
czy żeś mlodzian czy żeś stary co dnia masz od życia dary
lecz ty sam już decydujesz czy dary owe od życia przyjmujesz
czy odrzucasz nieproszone głową patrząc w inną stronę

czasem los sam podpowiada dary tobie w rece wkłada
lecz tyś ślepy niesłychanie nic nie widzisz mocium panie!
czasem serce dać zbyt mało oczy by się jeszcze zdało
tak żyjemy dziś w pośpiechu goniąc sławę i pieniądze

nie widzimy co jest ważne bo władają nami rządze
czasem jednak się obudzisz kiedy się już przejesz znudzisz
lecz uważaj – mocium panie bo nic z życia nie zostanie
kochaj siebie żyj w harmonii wtedy życie ty dogonisz

będziesz widział dary każde i te błache i te ważne
będziesz umiał pięknie żyć i ze światem w zgodzie być
a wam życzę moi mili byście w świat śmiało kroczyli
byście szli przez swoje życie jak przez pole chwały
świat okrutny często bywa – wszakże jest wspaniały !

Julia Starowicz