tylko tyle

ból
tylko tyle po tobie mi zostało
czuję go swoją istotą całą
czują go z rana
czuję z wieczora
kiedy do snu nadchodzi pora
on mi kochankiem
on towarzyszem
jego westchnienia w duszy wciąż słyszę
on przyjacielem
on dopełnieniem
on teraz całym moim istnieniem

Julia Starowicz
2-glitery_pl-tujenka-8657

w pętli czasu

pogrążyłam się w odmęcie bólu i cierpienia
życie płynie obok falą zapomnienia
anioł żałoby mym towarzyszem
głos cichuteńki z wnętrza siebie słyszę

dusza zawodzi cichutko łkając
dawne wspomnienia przyzywając
świat się rozpływa we mgle szarości
pora już wracać do realności

Julia Starowicz.

aniol-kobieta