Dusza moja płacze

Dusza moja płacze,jest mi tutaj źle.
Miłość którą miałam opuściła mnie.
Dusza moja płacze,serce moje jęczy,
bo Cię nie zobaczę kochany nigdy więcej.

Tyle dni mineło i tyle miesięcy.
Ból mi towarzyszem,płacze moje serce.
I chodźbym wypłakała i ocean łez,
to Cię nie zobaczę ,tak już w życiu jest.

Świat się w koło kręci,pory roku zmienia,
tylko dusza moja szepcze – Do widzenia.

Julia Starowicz.876300-bigthumbnail

głos serca

jesteś dla mnie pięknym wspomnieniem
upalnego ciepłego lata
cichym serca westchnieniem
niepokój budzącym w duszy

tą nutą niepokorną która czasem się poruszy
jesteś pięknym mirażem
gdzieś daleko na horyzoncie
idę stale do ciebie bo jesteś drogą gdzie słońce

i tylko czasem smutek mi jeszcze duszę zasnuje
serca się wtedy pytam – czego potrzebuje ?
głosu jego słucham w ciszy swojego wnętrza
bo jest on dla mnie ważny jak prawda przenajświętrza !

Julia Starowicz

 

119723_rozmazona_kobieta



kochałam ja ciebie !

uczyniłeś wiele bólu duszy mojej
kochany mój tym milczeniem swoim
karę okrutnie srogą za miłość wymierzyłeś
ustom milczeć kazałeś w drogę wyruszyłeś

kochałam ja ciebie sercem duszą całą
ty je porzuciłeś – czyż to jest zbyt mało ?
zostawiłeś mnie samą z sercem wykrwawionym
w koronę z cierni przyozdobionym

wybaczam ja tobie z głębi samej duszy
choć serce moje krwawi miłość się nie kruszy !

Julia Starowicz

czy to bajka … czy nie bajka ?

Czasu u mnie dzisiaj chwilka więc Wam opowiem o dwóch wilkach
o tym jak staczają z sobą krwawe boje który z nich zawładnie całe serce twoje.
Czy to jest bajka ocenicie sami czy tak właśnie niebywa z naszymi uczuciami.

Jeden wilk biały – futro jego ląniące nadzieją i wiarą połyskujące,
ten karmi się miłością i dobrocią ludzi  nie każdy takiego w sobie obudzi.
Drugi wilk czarny – futro jego błyszczące,włos długi połyskliwy,oko iskrząśce
ten karmi się żalem , goryczą i złością ,ten karmi się także ludzką podłością.
Te dwa piękne wilki w każdym z nas mieszkają wciąż ze sobą walczą ,
toczą krwawe boje,chciałyby zawładnąć całe serce twoje.
To wygrywa jeden ,to wygrywa drugi ,dusza nasza na przemian te wilki hołubi,
przywdziewając skórę to czarną to białą ,
próbuje w której to skórze lepiej będzie się mieszkało.
I tylko od nas samych zależy w jakiej to skórze dusza nasza leży.
A jeśli mnie zapytasz który to wilk w końcu wygrywa ,
to odpoweiem Ci szczerze bo odpowiedź jest jasna w swojej prostocie
Ten to wilk wygrywa którego karmisz,którego hołubisz,
ten którego ponad wszystko inne lubisz.
Tak więc Wam życzę moi mili byście rozsądnie swoje wilki karmili,
byście w życia gąszczu się nie pogubili.
Czy to bajka czy nie bajka ocenicie sami
ja tym czasem porozmawiam z moimi wilkami

Julia Starowicz

podarunek

czasem i naturę wzruszy ból cierpienie czyjejś duszy
moje oczy dziś płakały gdy jabłuszko oglądały
wyrzeźbiła je natura ornamentem ozdobiła
to dla ciebie powiedziała żebyś dzisiaj nie płakała

spytasz skąd mogę wiedzieć że to dla mnie
głupstwa plotę albo kłamię
a ja powiem tobie szczerze wiem że dla mnie i w to wierzę
bo je dla mnie podpisała zanim w ręce moje dała

koziołeczka wyrzeźbiła zanim mi je doręczyła
uśmiechnęły się me usta z serca gdzieś zniknęła pustka
ciepło w duszy się zrobiło tak bezpiecznie i tak miło
dusza jabłko podziwiała i dziękuję wyszeptała

Julia Starowicz